inmaniâsi in|ma|ni|â|si [CO]
- v.pron.intr., v.pron.tr. viôt inmaneâsi : si inmanie un sirocâl: / cualchidun dîs che al va ben, / e cualchi altri che al va mâl (Pieri Çorut, Il Strolic furlan par l'an 1851); al jere naturâl che Çopul al procuràs di inmaniâsi un alibi, o magari di passâ par vitime (Sergio Cecotti, Il President)