inmaliziâ in|ma|li|zi|â [BF]
-
v.tr.
fâ cjapâ sù malizie, furbetât o ancje desideri o capacitât di produsi desideri:
[il mût di fâ des chelaris] al dislontane i fruts di siums intune sugjizion imbredeade, tune conturbie come di rivuart. Ma intant ju inmalizie di istès di une curiosetât saneose (Dino Virgili, Sabide di fruts)
Sin. maliziâ