inmaliziâ  in|ma|li|zi|â  [BF]

  1. v.tr. fâ cjapâ sù malizie, furbetât o ancje desideri o capacitât di produsi desideri[il mût di fâ des chelaris] al dislontane i fruts di siums intune sugjizion imbredeade, tune conturbie come di rivuart. Ma intant ju inmalizie di istès di une curiosetât saneose (Dino Virgili, Sabide di fruts)
    Sin. maliziâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl