ingruessî in|grue|ssî [CO]
-
v.tr.
fâ deventâ grues o plui grues:
[...] chel che l'umôr lunc di Primavere al à preparât, vâl a dî a madurî lis gnovis menadis e a ingruessî lis vieris, a perfezionâ lis pomis (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1866)
Sin. ingruessâ
Var. ingrossî- in riferiment a un flum, a un canâl e v.i., fâ cressi la sô puartade, jemplâlu di aghe
