ingjalît in|gja|lît [CO]
- p.pass., adi. viôt ingjalî , viôt ingjalîsi
-
adi.
plen di fuarce, braùre, morbin, ancje supierbie:
vedêtle che torne in cusine, dute ingjalide, cuntune muse di pofardie (Giovanni Gortani, Gjats spiritâts);
a tornarin dongje ingjalîts, / vantantsi di vêlis salvadis di bessôi (Manuela Gridel, Damâr)
Sin. ingjaluçât
