ingjalâ in|gja|lâ [CO]
-
v.tr.
dal gjal, o in câs di altri uciel, fecondâ i ûfs:
nencja al gjal no i plaseva chel intric, ma, tra il finî ta tecja inflochetât di osmarin e di salvia e il cuntinuâ a ingjalâ i oufs, preferiva parâ via e tasi (Nelso Tracanelli, La checa dal Toci);
el cuaiat al ingjale la mascje e al va subit di une altre (Bruno Pendulo, Rino Masutti, Cuaiatârs di Tresesin)
Sin. gjalâ , ingjalî
