infurmiament  /-ènt/  in|fur|mi|a|ment  [CO]

  1. s.m. procès e cundizion di une part dal cuarp che e piert sensibilitât e che e à o e da la sensazion come di tantis piçulis becadis, soredut parcè che par un pôc si è fermade la circolazionune scosse i sbrisse sù pai braçs, jù pes gjambis. Si sint un infurmiament che le fâs scrufâsi par tiere (Lorele la Morete, La mame)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl