infossâ in|fo|ssâ [BF]
- v.tr. fâ che alc al sedi ingjavât o imbusât intun spazi ingjavât
- v.tr. meti te fuesse, te tombe o soredut inte fuesse comune: al è stât infossât so pari e po butât fûr, cui cuatri vues, par dâi puest a un puaret come lui (Maria Forte, La tiere di Lansing)