infeudâ  in|feu|dâ  [CO, TS]

  1. v.tr. stor. someti al dirit feudâl, dâ un teritori e une comunitât in feut a un siôr in cambi de sô fedeltâtil Patriarcje di Aquilee al infeudà Vivâr intal an 1195 ai siôrs di Maniât (Agnul di Spere, Vivâr)
  2. v.tr. stor. dâ a un siôr il titul di feudatari, dâi dirits suntun teritori e suntune comunitât in cambi di fedeltâtSiart al fo infeudât di Indrì IV tant che Pastôr e Princip (Angelo Floramo, Cuant che Vignesie nus à robât mil agns di rîts e mîts)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl