infarinâ in|fa|ri|nâ [CO]
- v.tr. passâ te farine: si sale, si impevare, si infarine e si fâs fridi te fersorie lis trutis za smondeadis (Zuan Nazzi Matalon, Giancarlo Ricci, Il miôr de cusine furlane)
- v.tr. sporcjâ di farine
- v.tr. sbeletâ cun cosmetics in polvar: infarinâ la muse (Zaneto, Il jet)