infagotâ  in|fa|go|tâ  [CO]

  1. v.tr. fâ sù tun fagot, tun pac dât dongje che si pues puartâ
  2. v.tr. fâ sù in peçots, vistîts e v.i.al ghi dai na zumiela di sucar al cjaval, e intant che chel al lenç al ghi infagota una talpa cu li pessotis (Popolâr - Riccardo Castellani, Il tredisin)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl