indurmî in|dur|mî [FÛ]
-
v.tr.
cun pron. di tiermin e obiet, no vê nissune considerazion, nissun rivuart, nissun interès par alc o par cdn.:
Fortune jo tal induar, fami ogni mâl / che no ti stimarai une gazete (Ermes di Colorêt, I, 2)
Sin. freâsi , sbatisi , indrumî
Var. induarmî