indurmî  in|dur|mî  []

  1. v.tr. cun pron. di tiermin e obiet, no vê nissune considerazion, nissun rivuart, nissun interès par alc o par cdn.Fortune jo tal induar, fami ogni mâl / che no ti stimarai une gazete (Ermes di Colorêt, I, 2)
    Sin. freâsi , sbatisi , indrumî
    Var. induarmî
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl