Dizionari de Lenghe Furlane

indulgjent  /-ènt/  in|dul|gjent  [CO]

1. adi. pront a no jessi sevêr, a perdonâ:  speri che i miei letôrs sein indulgjents (Guido Antonioli, Florean dal Palaç, I, 16); e pensà che al sarès stât miôr lâ [a fâsi confessâ] di don Lenart, il plevan, che al jere plui anzian, cuasi un vieli, e propit par chest al sarès stât plui indulgjent (Giovanni Pillinini, Une grampe di vite)