indemoniât in|de|mo|ni|ât [CO]
- p.pass., adi., s.m. viôt indemoneât : un temporâl indemoniât (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an bisest 1892); i spirts a erin int indemoniade che a murive cence cjapâ il vueli sant (Popolâr - Istitût di Ricercje Achil Telin, I spirts indemoniâts - Friûl di mieç)
- feminis sprofumadis, feminis indemoniadis