indemoniât  in|de|mo|ni|ât  [CO]

  1. p.pass., adi., s.m. viôt indemoneât :  un temporâl indemoniât (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an bisest 1892); i spirts a erin int indemoniade che a murive cence cjapâ il vueli sant (Popolâr - Istitût di Ricercje Achil Telin, I spirts indemoniâts - Friûl di mieç)
Proverbis:
  • feminis sprofumadis, feminis indemoniadis
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl