incuardadure /-dù-/ in|cuar|da|du|re [CO]
-
s.f.
tension involontarie che e manten i muscui blocâts, indurîts, soredut in riferiment a chei dal cuel:
e son trê dîs che o ai une incuardadure, e no pues movi il cjâf (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
Sin. incuardament