incontinence  /-èn-/  in|con|ti|nen|ce  [CO]

  1. s.f. mancjance di moderazion, di control dai istints, des pulsions, des bramisdal sfueat de incontinence / scaturissin tancj malans (Toni Broili, Academie des massariis)
    Var. incontinenzie
  2. s.f. [CO, TS] med. cundizion dal pazient che al piert urine o escrementse veve scomençât a sofrî di incontinence di urine e, ogni tant, e bagnave il jet (Roberto Ongaro, Il muc)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl