incontinence /-èn-/ in|con|ti|nen|ce [CO]
-
s.f.
mancjance di moderazion, di control dai istints, des pulsions, des bramis:
dal sfueat de incontinence / scaturissin tancj malans (Toni Broili, Academie des massariis)
Var. incontinenzie - s.f. [CO, TS] med. cundizion dal pazient che al piert urine o escrements: e veve scomençât a sofrî di incontinence di urine e, ogni tant, e bagnave il jet (Roberto Ongaro, Il muc)