inclin /-ìn/ in|clin [FÛ]
- s.m. viôt inchin : jo sai di fâ un inclin / e dâvus in chest plait debit salût (Zuan Batiste Donât, Al ilustrissim e reverendissim vescul di Torcel e signû abât di Siest e mio signû e paron morevulissim); foi par cjadê intal fâi un inclin (Antoni Dragon, Bandît par un bussart cu no à rimiedi)