incjavilâ in|cja|vi|lâ [BF, TS]
-
v.tr.
marang., mec.
fissâ cun cjavilis, cun cavicj:
las vuestras santas manutas / cuntun claut a las àn da trapassâ / i vuestris sants piduts cuntuna cjavila di fier / ju àn di incjavilâ (Anonim, Teresa Fedele, cit. in Giovanni Tavoschi, Racconti popolari friulani IV)
Sin. incavicjâ
Var. incaviglâ
