incjarî in|cja|rî [CO]
- v.tr. fâ deventâ plui cjâr, plui costôs, fâ cressi di presit: cjoli il pan fûr di bocja del puôr cul incjarî il presi di ogni roba (Federigo Comelli, Il me paîs)
-
v.intr.
deventâ plui cjâr, plui costôs, cressi di presit:
Jo chest an no mi maridi, / vuei spetâ chest an cu ven: / la polente je incjaride, / il mio puem nol mi manten (Popolâr - Valentino Ostermann, Jo chest an no mi maridi - Villotte friulane)
Sin. incjarîsi
