incjamesâ  in|cja|me|sâ  [BF]

  1. v.tr. cuvierzi, furnî di alc che si puedi calcolâ une cjamese, un alc di biel, fin, blanc:  il mês di Mai l'incjamesava di nuviçâl il bosc, blanc di acassia, blanc di saût (Otello Silvestri, Lis jarbis di strada)
  2. v.tr. cuvierzi alc cuntun strât di materiâl, pal solit grês e dome di protezion:  il mûr de stale al baste incjamesâlu, nol ocor stabilîlu (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl