incanâ in|ca|nâ [BF, TS]
- v.tr. tess. fâ sù il fîl in rochei, di mût che al sedi pront par jessi tiessût
- v.tr. arm. furnî di cane une arme, montâ la cane tune arme: siet sclopis: cinc cence cane, une cence incanâ, une cence açalin (Popolâr - Andreina Nicoloso Ciceri, I siet fradis - Racconti popolari friulani I)