impratichîsi im|pra|ti|chî|si [CO]
-
v.pron.intr.
cjapâ pratiche, deventâ plui espert:
o conservi [...] "Kasacia Semla" sfuei che o leievi par impratichîmi tal rus (Pieri Piçul, I Cosacs in Friûl);
il fi miedi al jere a pene laureât e al lave a impratichîsi tal ospedâl (Meni Ucel, La sclese)
Sin. sfrancjâsi