impratichîsi  im|pra|ti|chî|si  [CO]

  1. v.pron.intr. cjapâ pratiche, deventâ plui esperto conservi [...] "Kasacia Semla" sfuei che o leievi par impratichîmi tal rus (Pieri Piçul, I Cosacs in Friûl); il fi miedi al jere a pene laureât e al lave a impratichîsi tal ospedâl (Meni Ucel, La sclese)
    Sin. sfrancjâsi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl