impeçotâsi im|pe|ço|tâ|si [BF]
- v.pron.intr., v.pron.tr. cuvierzisi di peçots, vistîsi di peçots o di vistîts puars o malmetûts: mio fradi, che [te recite] al faseve di brigant, al si jere impeçotât sù cu la gjachete di cjaçadôr di mio pari cun ducj i armaments di cjace (Pieri Somede dai Marcs, Sant Simon: 28 di Otubar 1917)