imbutiliâ im|bu|ti|liâ [CO]
-
v.tr.
meti in butilie:
Milie e veve imparât a imbutiliâ il vin dal broili, a nudrî gjalinis e colomps, a tignî in sest chê cjase (Maria Forte, Slobar);
«Goccia di Carnia», le aghe minerâl naturâl di Fors. Chê, a son rivâts a fâle cognossi, a imbutiliâle, a vendile e a cjapâsi un franc (Riedo Pup, In Friûl cul passepuart)
Var. imbutilgjâ
