imbuiaçâsi im|bu|ia|çâ|si [CO]
-
v.pron.intr., v.pron.tr.
(ancje fig.)
cuvierzisi o sporcjâsi di buiacis, di escrements di vacje:
àno pôre di imbuiaçâsi? E son altris lis cjossis che e imbuiacin la anime cun dut il cuarp (Redazion Patrie dal Friûl, Tabelis furlanis)
Cfr. scuintiâsi , smierdâsi