imbraghessâ  im|bra|ghe|ssâ  [CO]

  1. v.tr. meti i bregons a cdn."[...] l'è restât li nome il puar vecjo cjariât di ûs, sence braghessis [...]" [...] sin a tant che une buine anime si è mote a compassion di lui, e, ben o mâl, lu à tornât a imbraghessâ (Giovanni Gortani, Lis istoriis di Palladio)
    Var. imbarghessâ
  2. v.tr. (fig.) fâi fâ a cdn. ce che si vûl"Che nol stedi a lassâsi simpri meti sù di chê femine cuintri di me!" "Tu ti lassis imbraghessâ di me! Cjape sù ancje chel, Meni!" "Cui si lasse meti sù? cui si lasse imbraghessâ? cui?" (Ercole Carletti, Mariute); o stin cidins e o si lassìn imbraghessâ de cavourarie governative (Josef Marchet, Ai beduins sì a noaltris no)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl