imbarcjâsi
im|bar|cjâ|si
[CO]
-
v.pron.intr.
montâ tune barcje, tune nâf o ancje tun velivul o in câs ancje intun mieç di tiere:
il Gnic al partìs pal Venezuela. Il Traibar al va a compagnâlu fin a Gjenue. Là che si imbarcjisi, e je la polizie che e domande lis cjartis (Alan Brusini, Amîs come prime);
finît il contrat di lavôr a jerin lâts a Montevideo e di là si vevin imbarcjâts su la Vulcanie par tornâ a cjase (Vico Bressan, Cîl e aghe);
mio copari al à di lâ a Udin par un afâr e jo mi imbarcji cun lui (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
Sin. imbarcjâ
-
v.pron.intr.
(fig.)
impegnâsi in alc, soredut in alc che al pues vê un risultât inciert:
plui i pensi e manco o capìs parcè che si sin imbarcjâts in chest afâr (Ercole Carletti, Mariute)