imbalçâ1 im|bal|çâ [BF]
- v.tr. fâ sù balçs, balçûi, grums di materiâl te cuantitât che si pues cjapâ cui braçs: si lu tignive cont il forment cundut il lavôr che al dave: seselâlu a man, imbalçâlu, metilu in musse par che al si sui (Delchi Tirel, La cjase sul fossâl)