iluminist
/-ìst/
i|lu|mi|nist
[CO, TS]
-
adi., s.m.
stor., filos.
che, cui che al faseve part o che al cjapave sù caratars tipics dal Iluminisim, dal periodi storic e moviment filosofic e culturâl european dal secul XVIII, caraterizât dal razionalisim e de fede tal progrès:
un libri [...] che al smirave a riformâ la societât dal sietcent, in man, fin in chê volte, dai predis e dai fraris. L'autôr, un iluminist, nol veve pêi su la lenghe (Alan Brusini, Par stradis lungjis)
Var. inluminist
-
adi.
stor., filos.
dal iluminisim:
une sensibilitât antighe che no aderìs ae gnove vision iluministe e neoclassiche che si presente su la sene dal Sietcent (Fabian Ros, La art e lis sôs funzions)
Sin. iluministic