grumbulôs  grum|bu|lôs  [CO]

  1. adi. plen di grumbulis, di iregolaritâts te superficieàn sunât e balât fin a madins. E cundut che la cogolada dal puartin era grumbulosa l'era un sgurlâ, un jucâ di gjonda che l'emplava la gnot (Celso Macôr, Tunina); e dal grum das cartufulas / si comença gjavant chês piçulas / chês plui grumbulosas (Leonardo Zanier, Cartufulas / III)
    Sin. sgrumbulôs
    Var. grumbolôs
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl