gropiere /-iè-/ gro|pie|re [BF]
- s.f. viôt gropere : marcjavin vie lizêrs come une gale / di porpore furnîts, di aur e zoiei , / e sabarache, e siele, la gropiere, / lis redinis, il smuars, e la testiere (Zuan Josef Busiç, Zuan Batiste da la Puarte, La Eneide di Virgjili)