grintoseç  /-èç/  grin|to|seç  [BF]

  1. s.m. espression di rabie, stice, brut umôr, ofesemingo butâ di bande dal dut i suspîrs, lis lagrimis, i grintoseçs… No. E son chescj tramais che fasin cori i umign a petâ il nâs tor des feminis… Ma doprâju pôc (Ercole Carletti, Mariute)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl