grintoseç /-èç/ grin|to|seç [BF]
- s.m. espression di rabie, stice, brut umôr, ofese: mingo butâ di bande dal dut i suspîrs, lis lagrimis, i grintoseçs… No. E son chescj tramais che fasin cori i umign a petâ il nâs tor des feminis… Ma doprâju pôc (Ercole Carletti, Mariute)