graulês gra|u|lês [BF]
-
adi.
di Grau
Sin. gradesan , gradês
Var. graolês-
adi., s.m.
che, cui che al è nassût o che al è a stâ a Grau
Cfr. mamul , masanete - adi., s.m. [TS] ling. varietât venite tipiche di Grau: culì, in chist blec di tiara di confin indulà che a convivin plui animis, plui fevelis a scomençâ dal talian al sloven, dal furlan al venit, dal bisiac al graulês (Anna Bombig, Un discors furlan intal Domo di Gurize)
-
adi., s.m.
che, cui che al è nassût o che al è a stâ a Grau