gnacare /gnà-/ gna|ca|re [BF, TS]
- s.f. mus. in gjenar tal pl., strument musicâl a percussion, formât di dôs plachis di len che si tegnin te man e che si sunin fasintlis bati une cuintri di chê altre: e balavin a sun di gnacaris (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)