gnacare  /gnà-/  gna|ca|re  [BF, TS]

  1. s.f. mus. in gjenar tal pl., strument musicâl a percussion, formât di dôs plachis di len che si tegnin te man e che si sunin fasintlis bati une cuintri di chê altre:  e balavin a sun di gnacaris (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl