glutignâ glu|ti|gnâ [BF]
-
v.intr.
(or.)
di un licuit, vignî jù o vignî fûr ad in spissul:
cul sanc che al spissule lis monts son bagnadis... / chest sanc che al glutigne l'è il sanc di tancj fradis (Tite di Sandri, A Gurize)
Sin. spissulâ -
v.tr.
(or.)
fâ vignî jù o vignî fûr o lassâ vignî jù o vignî fûr un licuit ad in spissul:
li spinis a son entradis a font tal çarneli che al glutigne sanc (Dolfo Zorzut, El petaròs)
Sin. spissulâ
