gjubilâ gju|bi|lâ [BF]
- v.intr. fâ mostre di felicitât, di fieste, di entusiasim: in fameie e gjubilin parcè che lôr fi al dîs Messe gnove (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
- v.tr. mandâ in pension par etât o par altris resons, no fâ plui lavorâ ma paiâ, cun paie interie o plui basse: in Avrîl di chest ultin an [Theodor Gartner] al fo gjubilât (Achil Telin, La Patrie Ladine, I, 1)
