gjiberne
/-è-/
gji|ber|ne
[CO, TS]
-
s.f.
arm.
contignidôr par munizions che si ten impirât te cinture o tune cengle:
ducj devin vê simpri la gjiberna e la tracola aduès, soltant i sacs vegnin mitûts jù, e i fusîi in piramida (Antoni Brumat, Compendi di ducj i contegnos pal soldât comun tant in guarnigjon, come in cjamp devant il nemì, cul zurament e i articui di vuera);
[il caporâl] mi à dite che par in chê gnot o podevi durmî, ma che no riscjàs a gjavâmi lis scarpis o a slaçâmi lis gjibernis (Pieri Menis, La vuere sul Freikofel)
Sin. patrone
