gjerani
/-à-/
gje|ra|ni
[CO, TS]
-
s.m.
bot.com.
non comun des plantis de famee des Gjeraniaciis, pal solit tignudis in vâs par bielece:
sul granâr plen di pantianis, / tune cite doi sclopons, / tun pitêr cuatri gjeranis / e, parsot, i siei barcons (Antoni Bauzon, Sul granâr plen di pantianis);
i balcons flurîts di gjeranis e dan une note di colôr e di gjentilece (Redazion Patrie dal Friûl, Sclavanie)
Var. jerani
, gjirani
Cfr. canelon1
, canelat
, canele3
, gjerani canele
, jerbe canele
, caneline