gjendarme /-à-/ gjen|dar|me [CO]
-
s.m.
persone armade al servizi di une autoritât o di une istituzion cu la incjarie di tignî l'ordin public:
mancje mai che sedin i gjendarmis a spietâlu, par inmanetâlu e menâsel vie cun lôr (Giovanni Gortani, La sbigule - Une gnot tun broili);
"Dome un meracul i à fat schivâ cent voltis i gjendarmis…" (Ercole Carletti, Mariute)
Var. gjandarme , gjendarmo , gjandarmo
Cfr. polizie , polizai , spiçot
