gjavon /-òn/ gja|von [CO, TS]
-
s.m.
bot.com.
jerbe de famee des Poaciis, calcolade une jerbate, lat. sient. Echinochloa crus-galli:
plantagn, gjavon, baraç (Zaneto, Zaneto in bonifiche);
une messedance di urtiis, di felet, di vraie, di grame, di vene salvadie, di bledon, di gjavon (Meni Ucel, Il Strolic furlan pal 1979)
Sin. gramon , morenon , jerbe pive , morene dople