gjardon /-òn/ gjar|don [CO, TS]
-
s.m.
bot.com.
plante de famee des Asteraciis, che lis sôs fueis di Vierte si puedin ancje mangjâ, lat. sient. Cirsium arvense:
graziosutis vilanelis / vaitmi a cuei chei urtiçons / sbisiait par chês tavielis / cepelaitmi dai gjardons (Toni Broili, I trucs furlans 1847);
Toni al jere cun so barbe bande dal pin di Lauçà a gjavâ gjardon tun cjamp (Checo Tam, Puiesis)
Var. sgjardon