gjaponês
gja|po|nês
[AF]
-
adi.
dal Gjapon:
pituris tradizionâls cinesis e gjaponesis, tant diferentis de iconografie ocidentâl (Erika Adami, Sul troi de poesie visive)
Var. japonês
-
adi., s.m.
che, cui che al è nassût o che al è a stâ in Gjapon:
pai gjaponês, cheste [chê dal haiku] e je la forme poetiche de meditazion e e varès di piturâ i cuatri stâts fondamentâi de nature umane (Raffaele Serafini, Haiku, lamps di poesie)
-
adi., s.m.
[CO, TS]
ling.
lenghe asiatiche tipiche dal Gjapon:
lis cjançons a son interpretadis par talian, todesc, inglês, francês e gjaponês (Moira Pezzetta, Marco Brosolo nus fevele di “Cadremo Feroci”, il so ultin album su la scuvierte di Federico Tavan)
