gjangjant /-ànt/ gjan|gjant [CO]
- av., adi.inv. cun calme, cun ande lente e pacjifiche: gjangjant il lavorent / al torne a cjase cul so cûr content (Pieri Çorut, La gnot di Avrîl); une dì al va fûr di cjase e gjangjant al va ator pal so zardin (Dolfo Zorzut, Blancjuteflôr e el zuiadôr); al comparive il mestri gjangjant e un pôc strissinant lis çavatis (Pieri Somede dai Marcs, Il gno prin mestri)