gatarôs ga|ta|rôs [CO]
-
adi.
che al à gatar, che al à sgargai, che al è caraterizât de presince di gatar, di sgargai:
cuant che al tacave a tossi, al semeave di sintî une vôs infernâl che e vignive sù di une busate tes sfondaris de tiere. Une robe gatarose, di frait, che ti faseve spavent (Antoni Beline, La fabriche dai predis)
Sin. sgargaiôs , sgrasaiôs
Var. catarôs