furcjumite /-mì-/ fur|cju|mi|te [BF]
- s.f. salt, ancje cun evoluzions acrobatichis: [l'orcul] al scomençà a fâ furcjumitis e capriolis (Luigi Marcon Contin, L'Orco); pront magari a fâ les furcjumites par viodilu a fâ bocje di ridi (Francesca Marini Barnaba, Incjimò une nule)