fuflâ fu|flâ [BF]
- v.intr., v.tr. (or.) soflâ, butâ fûr aiar
- v.intr., v.tr. (or.) fevelâ o pronunziâ in maniere imperfete soflant o pronunziant f dulà che nol va: "Cjalêt là chel 'suf, cemût che el bol ta cita e sintît il sussûr che fâs; ben, di vuê indenant, vô, la vuestra famea e ducj chei che passaran sta puarta jan di fuflâ come il 'suf là su chel fogolâr" (Carlo Seppenhofer, I fuflos di Pudigori)