frutâr  fru|târ  [BF]

  1. s.m. arbul che al fâs pomisspadâ li menadis, che cressin di parsore sui ramaçs pleâts dei frutârs a spaliere (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1859); rompi cun pocs di len i ramaçs dai frutârs, dai morârs, dai cjastenârs (Vincenzo Luccardi, Florean dal Palaç, II, 46)
    Sin. pomâr , frutamâr
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl