frusignâsi fru|si|gnâ|si [BF]
-
v.pron.intr., v.pron.tr.
sporcjâsi o colorâsi di neri, soredut cul cjalin, cul cjarbon, cu la cinise:
"Bortul, a è la stuva che a fuma. Jôt da netâla!" E, lui che a no i smecava frusignâsi di cjalim, a i à rispundût [...] (Aldo Tomè, Barba Bortul - Il Strolic furlan pal 1992)
Sin. infrusignâsi , sfrusignâsi
Var. frosegnâsi