fruiepenis /-pè-/ fru|ie|pe|nis [BF]
- s.m.inv., s.f.inv. (spres.) cui che al scrîf cence talent, cence capacitât, cence costrut: gjarnazie malandrete i poetis [...]: tu tu âs di odeâju, par dî pôc, chei fruiepenis (Novella Cantarutti, Discors cu la lune)