fondel /-èl/ fon|del [BF, TS]
- s.m. sart. striche di tiessût cuside da pît dai bregons o li dal cûl dai bregons, tant che rinfuarç: a si cjatavin ducju trê, ogni dì, four dal porton di Lisa Bacheta a contâsila, stant sentâts inta chês pieris uvì plantadis da agnorums e lissotadis cui fondei di barghessa, di cui sa cetantis gjenerassions (Aldo Tomè, Lenghis incjamò in bon stât)