flanconade /-nà-/ flan|co|na|de [BF]
-
s.f.
colp, soredut pugn, dât tai flancs, tes cuestis:
jê a veva dât un sigon, cuant che a si era necuarta che lui a nol rispundeva pi, nencja a li sôs flanconadis (Alberto Luchini, Adora)
Sin. sflanconade